Wish I knew this before

Blog – Wish I knew this before!

(English below)

In de zomervakantie besloot ik samen met een vriendin, Annemieke, om met onze (in totaal) 4 kinderen een dagje weg te gaan naar Plaswijckpark. Leuk leek ons dat, maar wel spannend. Met 2 volwassenen op 4 lopende kinderen. Konden wij dat wel? In een park waar we niet overal makkelijk zicht hadden op alle kinderen? Ik vroeg me vooral af waar ik alle zooi moest laten, omdat ik nog geen bolderkar heb, en de kinderen echt te groot zijn voor de buggy. En omdat ik zo baal dat de buggy steeds omvalt met alle spullen eraan. Gelukkig heeft Annemieke een opvouwbare bolderkar, dus dat probleem was opgelost. Zij vroeg zich vooral af hoe het zou gaat als de ene wegloopt, de ander moe is en zij ook moe wordt, of naar huis zou willen. Grappend zei ik ”Tja, daar ik gebruik ik nou mijn draagdoeken voor. Weglopen is onmogelijk en een slaapplek altijd bij de hand.” Na een korte pauze, vroeg ze mij of ik voor haar dan ook iets mee wilde nemen. Al snel besloot ik dan mijn costum peuter drager mee te nemen. Precies de goede maat voor haar jongste zoon. Om nou een doek om te knopen bij iemand die nog nooit gedragen heeft, leek mij niet succes gegarandeerd. Maar een drager is vrijwel altijd goed! Bovendien is deze drager uit een prachtige pauwenstof gemaakt, toevallig ons beider lievelingsdier. Het oog wil ook wat, natuurlijk.

We hadden een heerlijke dag. Renden zo nu en dan achter elkaars kinderen aan, maar eigenlijk verliep de dag vlekkeloos. En toen werd de Benjamin moe. Ik hielp hem bij zijn mama op zijn rug. Hij was het er eerst niet echt mee eens. De kleine man is al bijna 3 en is nog niet eerder gedragen. De inperking van zijn vrijheid leverde even wat protest op. Tot ik mijn dochter ook op mijn rug knoopte en we een langer stuk moesten lopen (van het uiterste puntje van het park terug naar de auto). Hij gaf zich over en ontspande meer en meer, bij elke stap. De grootste knullen konden ook niet meer lopen gaven ze aan. Dus zij propten zich bij onze spullen in de bolderkar en daar togen we af.

Annemieke was zichtbaar aan het genieten van haar jongste zo dichtbij. Ze vertelde me meermaals hoe ontzettend het haar meeviel. Wanneer ze mij het schoolplein op zag komen met mijn dochter op mijn rug, vroeg ze zich altijd af waarom ik dat toch deed en of dat niet ontzettend zwaar was. Maar het viel haar nu zo mee hoe licht haar zoon aanvoelde (18 kg) en hoe comfortabel het voelde op haar rug. Aan het einde van de wandeling verzuchtte ze: “Had ik dit eerder geweten…..! Na je kindje in je buik te hebben gedragen is dit echt een fijne opvolger!”. Ze voelde haar kleine man met elke stap meer ontspannen, zijn hoofd tegen haar aanleggen en steeds slapper worden, tot hij zich overgaf aan een diepe slaap. Al slapende konden we hem zo overhevelen in de auto waar hij heerlijk verder sliep.

Wat een fijne dag, en hoe mooi om een dierbare zo’n heerlijke ervaring te kunnen geven. I love my job!

***********************************************************************************************

In summer vacation a friend of mine and I decided to go on a daytrip to Plaswijck Park with both our kids (4 in total).  We knew it would be fun, but also a challenge. Two adults and 4 kids running around in different directions, in a place were we could not oversee everything from one point of view. Personally I was most worried about how we would take all our stuff with us. The kids have outgrown the stroller and I get so irritated when my kids get out off the stroller and the whole thing collapses because all bags make a load too heavy on the back. Luckily Annemieke owns a foldable wagon, so that was one problem solved. She was actually really worried about her kids running away, being tired. She by then would also be tired and would want to go back tot the car, fast, but having to take with her two crying and complaining kids. Sort of joking I told her: “That is why I always take a wrap with me. They can’t run away and you always have a place for at least one to sleep.” After a short silent pause, she asked me if I would bring her one too. I soon decided to bring my costum made toddler carrier. Exactly the right size for her youngest son. I realized succes would not be guaranteed when I would try to wrap a child that has never been carried, on someone that has never carried before. But a carrier adjusted just right, almost always feels good. On top of that, both our favourite animal is the pecock, which is the print of this carrier. So her liking the looks of it, was a certainty.

We had an amazing day. We ran after all 4 of the kids, but everything went quite well to be honest. Untill the groups Benjamin became tired. I helped him get on his mothers back. He did not like to be restrained in his freedom at first. He is almost 3, and like I said, he has never been carried before. But when I also wrapped my youngest on my back and we could walk a longer distance (from the fartest place of the park back  to the car), he surrendered and relaxed more with every step.  Our big boys could not walk another step as well, so they chilled out in the wagon wit hall our stuff and off we went.

Annemieke visibly enjoyed herself with her youngest so close to her. She told me multiple times how it was not heavy at all. When she saw me carrying on the schoolyard, she always asked herself why I carried and if it would not be heavy. But now she was so surprised to feel how comfortable this was and how easy to carry her son (18 kg). When we reached the car she sighed: “I wish I knew this before……. After carrying your unborn child inside you, this is such a good follow-up!” With every step she took, she could feel him relax more and lie his head down against her back. He lost the tension in his muscles untill he gave in to deep sleep. We could easily transfer him to the car were he continued to sleep.

What a great day. And how lovely to grand a loved one an experience like this. I love my job!

Carrier: Custom made – tula like- toddler carrier by Linden

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *