Blog Bali

(English below)

Over het algemeen ben ik bij een draagconsult in dezelfde ruimte met degene die ik een consult geef. Maar nu mocht ik wel een heel bijzonder consult geven. Niet alleen was ik deze keer niet in dezelfde ruimte……… De vrouw om wie het ging woont aan de andere kant van de wereld en heb ik zelfs nu nog niet ontmoet of gesproken.

Mijn lieve collega Daniel doet namelijk een paar maanden vrijwilligerswerk in Bali. Hij werkt daar als kinderfysiotherapeut op een school voor kinderen met de meest uiteenlopende beperkingen. Bij hem kwam een moeder met haar 6,5 jarige zoon. Haar zoon Agun kan niet zelfstandig zitten en heeft weinig tot geen romp en hoofd balans. De moeder kan haar zoon alleen achterop een scooter naar de school brengen, maar dat lukte niet veilig door zijn lichamelijke beperkingen. Gelukkig nam Daniel contact met me op en samen bespraken we de mogelijkheden en onmogelijkheden. Wat voor doek kan hij vinden daar? Is een torsoknoop voldoende, of moest hij op zoek naar een langere doek voor de ruck? Zou een sarong volstaan om mee te dragen? Of is dat te onveilig? Lukt het mij om op afstand hem zo te instrueren dat hij haar een knoop aan kan leren? Wat een fantastische uitdaging! Eerst probeerde ik een torso knoop uit met een sarong, maar ik kwam al snel tot de conclusie dat ik dat nooit zou aanraden als veilige optie. Dus maakte ik wat filmpjes van de verschillende knooptechnieken en gebruikte hiervoor mijn dochter als gewillig slachtoffer, omdat zij ongeveer dezelfde lengte heeft als Agun. Daniel bekeek de filmpjes samen met de moeder en ze waren het er al snel over eens: de ruck zou het worden. Dus Daniel ging op pad en vond een doek die zeker geschikt was en gelukkig net lang genoeg! Om goed te voelen hoe het knopen werkt oefende hij het eerst zelf met Agun en na nog wat aanvullende tips van mij, leerde hij het daarna de moeder aan. Wat was zij blij toen het lukte en zij de doek ook nog mocht houden. Nou, niet alleen zij was blij, maar ook ik genoot van het resultaat. Wat was dit fantastisch. Dat ik op afstand, voor iemand aan de andere kant van de wereld, een klein beetje positief verschil kan maken!

Lieve Daniel ‘keep up the good work’ daar!

Voor wie het leuk vindt om over Daniel zijn avonturen te lezen en meer te weten van wat hij daar allemaal doet, kijk dan eens op zijn blog: https://weeke.nl/theraveller/blog/

Ook kun je Daniël en de stichting waar hij voor werkt steunen, door via de link op zijn website een eenmalige donatie te doen.

********************************************************************************

In general when I give someone a babywearing consult, I am in the same room with them, But this time I was lucky enough to give a very special consult. Not only was I not in the room with the person I was going to teach………….. The woman this is all about lives om the other end of the world. And up until now I have not even met her and I have never spoken with her.

My dear colleague Daniel is working as a volunteer in Bali for a few months. He works there as a children’s physical therapist at a school for children wit all kinds of impairments.  He met a mother with her 6,5 year old son there. Her son Agun can’t sit on his own he has little to none core stability or head control. His mother can only bring him to school on a scooter, but she doesn’t have the means to do so, due to his physical disabilities. Luckily Daniel contacted me en together we discussed what would and would not be possible. What kind of wrap could he get his hands on there? Is a torso carry enough, or should he try to find a longer wrap. Would a sarong be enough to carry with, or would that not be safe? Will I be able to teach him from a distance how he can teach her? What an amazing challenge! First I tried a torso carry with a sarong, but I quickly concluded that I would never advice anyone to carry like that. So I made some instruction video’s off a few different carrying techniques. I used my daughter as a willing victim , since she is about the same height as Agun. Daniel watched these video’s with Aguns mother and they decided it would have to be the ruck. Daniel went shopping and found fabric that was suitable to be a wrap. It happened to be just about long enough. To know how to teach this carry, he practiced wrapping Agun himself first. With some more pointers from me he teached it to the mother. She was so happy when she was able to wrap her son and she was also allowed to keep the wrap. Well, not only she was happy. I totally enjoyed seeing the end result. How amazing this was to me. To be able to make difference for someone on the other end of the world.

Dear Daniel, keep up the good work out there!

For those of you who would like to read more of Daniels work and to find out all about what he is doing there, check out his blog: https://weeke.nl/theraveller/blog/

You can also support Daniël and the foundation he works for, by making a donation via the link on his website.

One comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *